Beste Jozef,

Ondertussen wordt er hier tikkertje gespeeld op zoek naar de zondebok. Dagelijks ontvangen we een uitgebreide verslaggeving van de spelers. Waar ze gepositioneerd zijn of waren, waar hun mogelijkheden liggen, hun whereabouts, hoe ze zich voortbewogen in het spel… Een gerechtelijk en vooral politiek debat over waar er mogelijks werd vals gespeeld. Een hele maatschappelijke discussie over wie de spelregels overtrad. En ik heb zo’n vermoeden dat tenslotte ook de spelregels wel in vraag zullen worden gesteld…

Maar blijft het grootste vraagstuk hier weer niet op de achtergrond ?
Wat gebeurde er met jou, Jozef ? Waarom was je verward ? Wat voelde je vanbinnen ?

Ik denk dat die verwardheid je heel bang moet hebben gemaakt ? Dat alles je plots teveel was, dat je het contact met de werkelijkheid verloor en je niet wist wat rondom je heen allemaal gebeurde ? … Dat je waarschijnlijk in paniek was en hopeloos probeerde te vertellen dat je de focus kwijt was ? Dat je de weg en jezelf kwijt was ?


Dat dit jou vooral heel erg bang maakte ? Dat je steun zocht… begrip, veiligheid, geborgenheid, zorg ? Maar dat je niet begrepen werd… en de angst je alleen maar meer in zijn greep nam ?…
Dat je lichaam daardoor in overlevingsdrang ging en je luider en met veel gebaren probeerde aan te geven dat je de weg kwijt was ?

Is het zo gelopen ?

En dan vraag ik me af … hoe komt het dat ik nog zo vaak hoor en vooral telkens opnieuw… dat men mensen in een toestand als de jouwe vooral benadert met repressie en agressie ? Opsluiten, isoleren, lichamelijk bedwingen, medicinaal kalmeren, … tot het slaapt.

Tot jij sliep … zonder weer wakker te kunnen worden.

Dan denk ik, Jozef, dat velen die denken te weten … eigenlijk helemaal niet weten. Dat er nog heel wat hallucinaties en door sensatie ingelepelde waanbeelden rondwaren van wat psychose en psychosegevoeligheid is …
Maar, Jozef, dan hoop ik vooral dat men de ogen stilaan wat meer en meer zal open doen… om echt te kijken. Wat er zijn velen van ons die graag willen tonen wat het dan eigenlijk wél is en kan zijn… en dat al héél lang!

Maar ja, ik kan me inbeelden dat het kijken naar ‘tikkertje op den boven’ een amusantere voorstelling is.

Ik had graag bij jou komen zitten, … er gewoon zijn … , menselijke warmte gegeven. Ik had je getoond dat je niet alleen was, … dat er iemand bij je was terwijl je in gevecht moest met je eigen angsten. En dat er iemand was die gewoon wou luisteren, als je het probeerde uit te leggen…

Was het dat niet wat je nodig had ?

Nog steeds heerst er veel maatschappelijke onwetenheid over psychose, psychosegevoeligheid en psychische kwetsbaarheid. Het kennisbestand was echter nog nooit zo groot… Maar om te willen weten, heb je een open geest nodig!

Wil je meer te weten komen over psychose, stemming en herstel ?
Neem dan zeker eens een kijkje op psychosenet België of Psychosenet Nederland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: